De Grote Geblondeerde Dood

18 juni 2009 at 21:35

18 juni 2009

Vanmorgen, de zondag na de Europese verkiezingen, hoorde ik op de IKONradio een gesprek met een bejaarde dame uit Almere, waar Wilders de meeste stemmen voor de Europese verkiezingen had gekregen en daarmee daar dus “de grootste partij” was geworden. Op de vraag van de verslaggever waarom ze op Wilders had gestemd, antwoordde de dame: “Hij doet tenminste wat voor de bejaarden!” Toen de verslaggever vroeg: “Wat dan? Was haar antwoord: ”Weet ik niet. Maar hij zegt tenminste wel waar het op staat”. Nou mevrouw, laat ik u en al uw medebejaarden uit de droom helpen en trouwens ook alle andere Wildersstemmers. Wilders doet niets voor de bejaarden, Wilders heeft nooit iets voor de bejaarden gedaan en Wilders zal in de toekomst ook nooit iets voor de bejaarden doen. Wilders haat bejaarden. Wilders haat alle andere mensen, behalve Wilders. Wilders haat zelfs zijn lijsttrekker Barry Madlener, zoals we duidelijk hebben kunnen zien in de gratis reclame-uitzending, dit keer van, ik meen, Eén Vandaag, of zo’n andere actualiteitenuitzending van één van de publieke omroepen. De lichaamstaal van Wilders naar knechtje Madlener was zo duidelijk vol minachting en afkeer, dat je bijna medelijden zou krijgen met deze hulpeloze slaaf.

Maar, wie weet mevrouw, gaat Wilders in de toekomst wèl wat voor bejaarden doen. En dan gaat dat verder dan stemmen vóór die Zorgwet, zoals hij deed in 2005, waardoor de zorg werd overgeleverd aan de vrije markt. Een vrije markt, die ervoor heeft gezorgd, dat vooral u en uw medebejaarden slechter af zijn dan in de laatste vijftig jaar. En in de toekomst wordt het alleen nog maar erger: wacht maar tot hij de absolute meerderheid heeft gekregen, door onder andere uw stem in onze fameuze “open en eerlijke verkiezingen”. En wacht maar tot Wilders het Catshuis in de fik heeft laten steken door de totaal verwarde Barry. Wilders zal de laatste opposanten, die Nederland nog rijk is, daarvan de schuld geven en vervolgens iedereen, die hem ooit dwars heeft gezeten, laten opsluiten in houten barakken.
Daarna heeft hij de handen vrij om zijn grote droom te verwezenlijken: het aanleggen van de IJsselmeerlijn, waarover twee maal per week de IJsselmeer Expres zal denderen: een gratis trein, die ieder station in Nederland zal aandoen. Luxueuze goederenwagons, speciaal ingericht voor het vervoer van de veroorzakers van de miljardenverslindende vergrijzing in Nederland en daarnaast voor alle andere opvreters en uitkeringstrekkers, arbeidsongeschiktverklaarden, mindervaliden en natuurlijk ook en zeker niet in de laatste plaats de al dan niet criminele, minderwaardige lastpakken van Marokkaanse, Antilliaanse of andere buitenlandse afkomst.
En u mevrouw mag als bejaarde dit keer gratis mee, onder meeneming van 1 koffertje met persoonlijk bezittingen. Een gratis enkele reis naar eindstation Lelystad, om vervolgens rücksichtslos het Markermeer in te worden gedreven. Een geniale en tevens spotgoedkope manier om meer vruchtbaar “Neêrlandse” grond te creëren, meer Lebensraum, meer kansen voor de Nederlandse ondernemersgeest! 
Nou mevrouw, ik wens u een goede reis! Maar als het zover dreigt te komen, wacht ik daar niet op. Ik wil niet in een land wonen vol met mensen, die, misschien verblind door redeloze, aangeprate angst, misschien door louter stompzinnigheid, vrijwillig in het stemlokaal voor de eigen ondergang hebben gekozen.

Ik vertrek vóór het te laat is. En als ik u was, zou ik maar gauw tot bezinning komen. Als die oproepkaart op uw deurmat belandt, raad ik u aan de benen te nemen. Waarheen? Naar Marokko bijvoorbeeld. Samen met al die verstandige Marokkanen van hier, die zo slim zijn geweest daar voor een paar centen een mooi, groot huis te bouwen en die op tijd zijn vertrokken. Veilig, ver weg van al die idioten hier, die niet beseffen, dat een stem op Wilders een stem op de eigen ondergang is. En reken erop, dat we daar welkom zijn. U heeft daar vast wel eens van gehoord, van die spreekwoordelijke Marokkaanse gastvrijheid. 
En aan het uw ouwe vertrouwde voedsel geen gebrek. Kijk maar eens naar al die sperzieboontjes, al die verrukkelijke mandarijntjes, aardbeien en noem maar op, hier in de winkels, en ook nog die heerlijke paprika’s en olijven. Die houden we daar dan voortaan gewoon lekker zelf. Niks geen export meer naar Nederland. En altijd mooi weer, altijd fijn naar buiten wanneer je daar zin in hebt. Je waant je gewoon in bijvoorbeeld de Javastraat, waar half Amsterdam lekker goedkoop boodschappen komt doen, maar dan zonder die vervloekte kou en regen en vooral zonder “de Grote Geblondeerde Dood”.