De NAVO is een boevenbende

6 juli 2011 at 10:54

6 jul 2011

Met de aanval op het Libië van Gaddafi heeft het imperialisme, in zijn onverzadigbare vraatzucht, een geest uit de fles getoverd die zich weleens met volle kracht tegen deze roversbende zal kunnen keren. Gaddafi’s goud en olie zullen wellicht een iets te grote brok blijken, waarin de wolven van het kwaad zich naar het zich laat aanzien deerlijk aan het verslikken zijn.
De gore brutaliteit en onverhulde plunderzucht van deze boevenbende, ongekend in de geschiedenis der beschaafde mensheid, neemt rooftocht na rooftocht (na Irak en Afghanistan nu Libië) toe. Ze doen niet eens meer hun best om hun ware bedoelingen te verhullen. Denk vooral niet dat ze geïnteresseerd zijn in de legitieme eisen van een bevolking, die democratie wil. Die hoop koestert niemand meer, op een enkele naïeveling na. De Grieken, de Romeinen, de Hunnen, de Turken, de Vikingen en wie verder in het verleden plunderend en moordend door de wereld trokken, lijken plotseling allemaal kwajongens, die meisjes aan hun haren trokken en stenen naar katten gooiden, vergeleken bij de hoog ontwikkelde moordmachine van de hellehonden, die vanuit hun goed beschermde bommenwerpers dood en verderf zaaien. Tot nu toe hebben deze lafaards tenminste 6232 onschuldige burgers naar de andere wereld gebombardeerd.
Bloed dat niet alleen kleeft aan de handen van wie de trekker heeft overgehaald, maar ook en vooral aan de handen van Nobelvredesprijswinnaar Superman Barack Obama, de zelfbenoemde redder van het Afrikaanse continent, en diens moordmaatje Hilary Clinton, die naar het zich laat aanzien in een concurrentieslag verwikkeld is met manlief Bill. Bill, die in het voormalige Joegoslavië meer Serviërs over de kling heeft laten jagen in een illegale oorlog dan er doden in Srebrenica zijn gevallen. En zo iemand komt hier in een Amsterdams café appeltaart vreten. Dan zijn er altijd weer de idioten die daar nog trots op zijn ook, maar dit terzijde.

Onder de getroffen ‘militaire’ doelen bevond zich het gebouw van het Libische Down Syndroom Centrum. U weet wel zo’n sereen, veilig onderkomen waar van die schattige ‘Mongooltjes’, die geen vlieg kwaad doen, de hele dag ongestoord zitten te knutselen en te fröbelen. Dat alles op kosten van de Libische schatkist (gezondheidszorg is immers gratis in het Libië van Gaddifi). Een ander heroïsch doelwit van de NAVO-bevrijders was de Nassar University in Tripoli (onderwijs ook gratis, dus weg met dat broeinest van intellectuele ontwikkeling en vooruitgang). Daarnaast natuurlijk nog de nodige woonhuizen (een huis kost een habbekrats in dat vervloekte Libië, ook dat gaan we veranderen), scholen, wegen en pakhuizen waar voedsel bewaard wordt. Allemaal volstrekt legitieme doelen om de Libische burgerbevolking te beschermen tegen de dolle hond Gaddifi. Zijn we ook meteen verlost van Afrika’s werkelijke weldoener, deze doorn in het oog van volksheld Obama.

Als je van de NAVO bent, hoef je je gelukkig niets aan te trekken van die lastige Conventies van Genève en andere afspraken die de rechten van kwetsbare burgers beschermen. Bovendien heb je dan lekker voor zoveel miljard schade aangericht. Je maatjes bij Halliburton hebben dan weer voor jaren werk om, uiteraard op kosten van de belastingbetalers en de Libiërs zelf, de boel weer op te bouwen. Tel daarbij op de ‘geconfisqueerde’ 100 miljard dollar die Libië in het buitenland geparkeerd had (de grootste bankroof aller tijden!) en ook nog dat je vaste voet hebt op het Afrikaanse continent, met directe toegang tot Soedan (olie, olie, olie). Soedanese olie die trouwens voor het grootste deel naar gevaarlijke concurrent China gaat. Staan die Chinezen ook meteen buiten spel. En passant kan dan ook de gouden Dinar de prullenbak in, dat idee van Gaddafi om de waardeloze pleepapier dollar mee te vervangen en de aasgieren van IMF en Wereldbank het Afrikaanse continent uit te trappen. Zijn de VS voor de zoveelste keer van de financiële ondergang gered. Kortom, geen geringe buit voor die paar doden en met belastinggeld betaalde bommen en granaten.

Zo gemakkelijk als het aanvankelijk allemaal leek, blijkt het in de praktijk echter toch niet te zijn. De rebellen winnen nauwelijks terrein, ondanks alle openlijke en geheime steun, in de vorm van illegale wapenzendingen en honderden miljoenen dollars. De overwinningen die deze rebellen opeisen, behoren tot de gebruikelijke propagandapraatjes en zoals het er nu naar uit ziet, zal het nog lang duren, voordat deze moordenaarsbende plunderend Tripoli binnen zal trekken. En dan worden ze, inshallah, warm onthaald door de circa een miljoen demonstranten, die 1 juli jl. de straten van Tripoli bevolkten in een pro-Gaddafi demonstratie. Op weg naar een ware democratie.