De nieuwe pest

12 november 2014 at 18:26

141112_ebola

„Reicher Mann und armer Mann
Standen da und sahn sich an.
Und der Arme sagte bleich:
Wär ich nicht arm,
wärst Du nicht reich.“

(Bertolt Brecht, Gedichte [1933-1938])
Ter dood veroordeeld zonder te weten wanneer het vonnis wordt voltrokken. Je enige misdaad is geboren te zijn in het verkeerde land, op het verkeerde continent en geen geld hebben om te vluchten naar veiliger oorden. Met deze kwellende onzekerheid moeten miljoenen Afrikanen leven: kansloze levende doden. De Ebola-beul loert als de moderne pest op zijn kans.

Weerloos gemaakt en uitgezogen door het zich vet vretende monster dat kolonialisme heet, moeten de inwoners van Liberia en Guinea het doen met maar een dokter per 100.000 inwoners en van Sierra Leone – o, rijkdom! – met twee dokters. Een openbaar gezondheidssysteem bestaat er niet in deze landen, op orde van het Internationaal Monetair Fonds. Niet alleen de grondstoffen zijn een prooi voor de hebzucht van het imperialistisme, ook de gezondheidszorg is een onuitputtelijke bron van inkomsten voor internationale ondernemingen. Trouwens ook van sommige NGO’s, zoals het hulpfonds van de heer en mevrouw Gates (Microsoft), die pretenderen de bevolking te helpen, maar intussen erop uit zijn de (belastingvrije) winstcijfers van grote farmaceutische bedrijven een extra ‘boost’ te geven.

Virussen zijn niet harteloos, berekenend of hebzuchtig. Ze zweren niet samen om hun klauwen te leggen op de rijkdommen van anderen. Virussen handelen naar hun aard. Ze hebben geen keus.
Kapitalisten met hun nooit aflatende zucht naar winst, meer winst en nog meer winst handelen ook naar hun aard. Er is een verschil: dit zijn mensen en mensen hebben wel keus. Ze kiezen welbewust en met voorbedachte rade.
Ebola, malaria, tyfus, dysenterie, cholera, aids: iedere aandoening is goed genoeg als deze maar angst en onmacht teweegbrengt en honger, armoede en afhankelijkheid in stand houdt.

Cuba heeft in de strijd tegen Ebola, net als in 2010 na de aardbeving op Haïti, wederom het voortouw genomen. Binnen een aantal uren na de ramp stuurde Castro toen 1200 dokters en ander medisch personeel naar het eiland om de bevolking te helpen en een zekere cholera-epidemie te voorkomen. Cuba, 11 miljoen inwoners en een bruto nationaal product van $73 miljard, heeft nu 461 dokters naar de getroffen gebieden gestuurd en voor tonnen aan medicijnen.
Met het schaamrood op de kaken heeft Obama, president van de VS – bruto nationaal product $17 biljoen – toegezegd om $ 400 miljoen bij te dragen. Van dat toegezegde geld, die schamele fooi, gaan 4.000 Amerikaanse militairen (!) veldhospitalen bouwen. De dwang en drang tegen de Afrikaanse bevolking moet gehandhaafd blijven en daarnaast mag Cuba vooral niet al te zeer geprezen worden om zijn menselijkheid en opofferingsgezindheid. Die actie op Haïti was al gênant genoeg voor het ‘image’ van de VS.

Terwijl duizenden Afrikanen onnodig creperen en sterven aan de meest gruwelijke ziektes blijft het voor Washington natuurlijk nog altijd belangrijker mogelijk socialistische propaganda de wind uit de zeilen te nemen en de eigen economische belangen in de koloniën zeker te stellen. Maar wie goed kijkt, weet dat de geest van Che Guevara nog altijd rondwaart door de straten van Freetown.