Democratie, kent u dat woord?

5 november 2014 at 10:35

Er zijn weinig begrippen in de westers kapitalistische wereld die zo rekbaar en buigzaam zijn als ‘democratisch’. Het betekent in de politiek en de MSM-pers van alles, behalve de wil van de bevolking dan natuurlijk. Daar zijn andere woorden voor, zoals dictatuur, al dan niet van het proletariaat, hysterische bendes, plunderaars, tuig van de richel, hooligans en ga maar door. Wanneer en zo lang de belangen van de heersende machten gediend worden, spreken we van ‘democratie’.

141105_verkiezingenWest Ukr

Stemlokaal in West Ukraine

Neem nou de recente verkiezingen in Ukraine. Zondag 26 oktober mochten de inwoners van dit verscheurde land naar de stembus voor de verkiezing van een nieuwe Rada, het parlement. Dat alles om een illegaal, met steun van het westen, aan de macht gekomen junta legitimiteit te verschaffen. De keuzes waren beperkt: tussen de oligarchenclub van de middels nepverkiezingen aan de macht gekomen president Poroshenko, de (undercover) fascistenclub van de nog steeds illegaal regerende premier Yatsenjuk, de openlijke fascisten van de Right Sector en nog wat van dat soort nationalistische of neo-nazi partijen. Stemmen op de tot dan toe grootste partijen in het land, de Partij van de Regio’s en de Communisten, was er bij deze democratische(!!) verkiezingen niet (meer) bij. Verboden. Zo gaat dat in een democratie. In de woorden van minister van Buitenlandse Zaken van de VS Kerry: “We applaud Ukraine’s commitment to an inclusive and transparent political process that strengthens national unity. … The people of Ukraine have spoken, and they have again chosen to chart the course of democracy, reform, and European integration”. In gewone mensentaal: de oppositie is buitenspel gezet en de paar kiezers die kwamen opdagen hebben, al dan niet met hulp van het personeel in de stemlokalen, voor de juiste partijen gekozen.

141102_verkeizingsrijNR

Een lange rij stemmers in Lughansk (Oost Ukraine)

Een week later, zondag 2 november, waren er verkiezingen in Novorossia, zoals de zelf uitgeroepen Volksrepubliek zich noemt. Ja, foute boel natuurlijk. De illegale junta in Kiev benadrukte dat de verkiezingen door wat ze de ‘separatisten’ noemen een schending zijn van de afspraken die in september in Wit-Rusland werden gemaakt over een staakt-het-vuren. De Kiev-fascisten hebben zich van het begin af aan zelf niet aan de wapenstilstand gehouden. Dagelijks vonden er (democratische) beschietingen plaats op de dwarsliggende rebellen. Herstel: op de steden en dorpen van gewone mensen en op de economische infrastructuur. Bijna een miljoen ontheemden en zo’n drieduizend burgers die het leven hebben verloren. Dus die Minsk-akkoorden liggen door eigen toedoen van de Kiev-junta allang bij het grof vuil. Het Witte Huis en Brussel hadden het maar moeilijk met deze verkiezingen, deze uitbarsting van democratie. ‘Illegaal’, ‘Ze zaaien verdeeldheid en wanorde’, nee, dit is geen democratie western style.

Interessant dat illegaal. Volgens wiens wet? Wie weg wil, wil weg van de wetten van het land waarvan men weg wil. Toen wij 400 jaar geleden tegen de Spanjaarden vochten, wilden we de heersende wetten van Spanje niet meer. Dus: geen verplicht katholicisme meer, geen Filips II, geen Spaanse bezettingsmacht, geen 10de penning en noem maar op. Hetzelfde gold voor de Franse revolutie, de Amerikaanse revolutie, de Russische revolutie, de Ierse revolutie, de Chinese en Cubaanse revolutie, de Vietnamese vrijheidsstrijd en nog zo een en ander.

Hoe kunnen verkiezingen ooit ‘onwettig’ zijn? Dat is in dit verband een volkomen irrelevant begrip. Novorussia wil weg van Ukraine, omdat ze iets anders willen. Ze willen weg van de fascisten en van de oligarchen. Ze willen zelfbeschikking. 80% van de bevolking is komen opdagen om te stemmen om dat duidelijk te maken. Niets geen dwang van geweren of intimidatie. Talloze Youtube-filmpjes en internationale waarnemers bewijzen dat. En die filmpjes zijn niet gemaakt in de studio’s van Mosfilm, met Putin in de regiestoel.

Kiev heeft zijn kans gehad. In plaats van onderhandelingen, stuurden Poroshenko en zijn trawanten, op instignatie van Washington, huis en haard vernietigende bommen en vermoorden ze de bevolking. Ze hebben er genoeg van, daar in het Oosten van Ukraine, genoeg van de bombardementen, de massamoorden, de bedreigingen, verkrachtingen en moordpartijen door de fascistische milities.

Wat willen ze dan in de Volksrepubliek Novorossia? Vrede. Zo simpel is het.
En een wereld die niet geregeerd wordt door een bende corrupte oligarchen, steunend op hun fascistische Naziwaakhonden, het IMF en de banken, de EU of de Navo.
Geen onbetaalbare prijzen voor energie, gezondheidszorg, water en andere levensbehoeftes zoals de huren, die de zegeningen van het kapitalisme ongetwijfeld in West Ukraine zullen brengen.
De bevolking wil dat de nieuw gekozen leiders hun beloftes nakomen: herverdeling van de nationale rijkdommen. En democratie. Echte democratie. Dat is wat ze willen. Is dat zo’n slechte keuze?