Gaza Hel

22 juli 2014 at 12:30

En daar lig je dan
te sterven,
tussen het puin
van wat net nog
je huis was,
je thuis was,
je veilige plek,
je paleisje met
tafel en stoelen
en bedjes
voor je kinderen,
waar ze speelden,
met hun poppen
en met hun autootjes,
waar je vrouw eten kookte,
gekocht van wat je verdiend had,
waar je schoenen stonden
in de gang,
waar familiefoto’s hingen
aan de muur.

Daar lig je nu
te sterven tussen het puin,
tussen de resten van je leven,
tussen de laatste resten
menselijkheid.