Het Trojaanse Paard komt uit Griekenland

17 juli 2015 at 19:35

demo_atheneDe Griekse politieke partij Syriza is binnen de huidige politieke verhoudingen in de wereld een partij die als links te boek staat, type progressief sociaal democratisch. Daarin zat helaas ook meteen de kiem van het verraad aan de eigen kiezers en aan de hoop van miljoenen in de rest van de wereld. Eindelijk een partij die in het geweer komt tegen de dictaten van de Instituten van het Kapitalisme (IMF, ECB) en opkomt voor de weerlozen en de kwetsbaren, was het alom heersende gevoel.

De sociaal democratie heeft in de loop van de geschiedenis telkens weer bewezen op beslissende momenten de kant te kiezen van de heersende machten die ze zegt te bestrijden en slaaf en trouwe knecht te zijn van wat vroeger het Kapitaal werd genoemd. De moderne term voor het Kapitaal is de Een Procent.
Saillant voorbeeld uit de Nederlandse geschiedenis is de Lockheed-affaire toen het cabinet Den Uyl (PvdA) de monarchie redde op het moment dat prins Bernhard (opnieuw) door de mand viel als de enorm gewetenloze dief en oplichter die hij was. Niet alleen de monarchie werd gered, maar daarmee werd ook een verdere stap richting de ontwikkeling naar een werkelijke democratie geblokkeerd.
Op dit moment werkt de Partij van de Arbeid in ons land op alle fronten mee aan het afbreken van de laatste resten van de door onze ouders en grootouders zwaar bevochten verzorgingsstaat. De plaatselijke Een Procent heeft blijkbaar nog steeds niet genoeg. En Nep Links is graag behulpzaam de laatste centen uit de zakken van de arbeidersklasse, pardon, van de werkende bevolking te kloppen.

In Griekenland ontmaskert Syriza zichzelf inmiddels ook als knecht van de Een Procent. De capitulatie van de Griekse regering is vernuftig gespeeld, als in een ware klassieke Griekse tragedie. De afgetreden minister van Financiën Varoufakis was de man van de banken en speelde, als dubbelagent, de rol van provocateur. Door zijn opstelling zijn de onderhandelingen met de Trojka mislukt en kwam er een ‘uit emotie en teleurstelling’ geboren dictaat uit Brussel. In zijn dubieuze dubbelrol kon hij later in het parlement rustig tegen de door de EU opgelegde bezuinigingen en de uitverkoop van de Griekse rijkdommen stemmen. De meerderheid voor was immers al verzekerd. Het was slechts een extra hand zand om ons in de ogen te strooien.
Het hele referendum vormde een van de vijf aktes in dit toneelstuk. Kort samengevat kwam het erop neer, zo liet premier Tsipras de Griekse bevolking weten, dat bij een ‘Ja’ de regering zou aftreden, waardoor er een nieuwe regering zou komen die zeker zou instemmen met het Brusselse dictaat en bij een ‘Nee’ zijn onderhandelingspositie beter zou zijn tegenover de geldwolven van de trojka. Met andere woorden: bij een ‘Ja’ verliest het Griekse volk en bij een ‘Nee’ wint Brussel, pardon de Een Procent. Want die Een Procent gaat er zoals gewoonlijk met de buit vandoor. De Griekse rijkdommen zullen ze voor een grijpstuiver in de klauwen krijgen en de bevolking van heel Europa kan de rekening betalen. De Grieken door de onmenselijke bezuinigingen, de rest van Europa omdat de belastingbetalers daar de rekening van de oninbare schulden gepresenteerd krijgen.
Door op die manier verwarring te zaaien, creëerde Tsipras onzekerheid en machteloosheid bij de bevolking. Syriza heeft er sinds afgelopen januari, toen de partij aan de macht kwam,  alles aan gedaan om de bezuinigingen en de uitverkoop van wat er nog aan rijkdommen in Griekenland rest, mogelijk te maken. Daarmee vervult ook deze Sociaal Democratische partij zijn historische verradersrol.

Laat dit een waarschuwing zijn voor iedereen die een werkelijke verandering wil. Partijen als Syriza in Griekenland, Podemos in Spanje en andere zogenaamd progressieve sociaal democratische of socialistische partijen zijn niet anders dan hun voorgangers, zoals de Nederlandse Partij van de Arbeid, de Duitse SDP en noem ze maar op. Het zijn allemaal handlangers van het Kapitaal, pardon van de Een Procent. En ze worden allemaal door Brussel en ook Washington gebruikt om de bevolking duidelijk te maken dat het zinloos is in opstand te komen tegen de macht van dat Kapitaal. Bij de kleinste opstand is hun wraak meedogenloos en de arbeidersklasse zal bloeden totdat er slechts een leger van willoze slaven overblijft.

Op dit moment lijkt het of de Griekse arbeidersklasse in coma geslagen is door de gebeurtenissen van de afgelopen weken. Het zal niet lang duren voordat ze uit die coma zal ontwaken en met vernieuwd elan zal strijden. Wellicht dat dan ook in Madrid, Rome, Parijs en Berlijn nieuwe krachten zullen opstaan voor de werkelijke belangen van de bevolking.

Een interessante aanvulling vindt u hier: Greek  guit and Syriza perfidy