Madoffs & Fellowmen

6 juli 2009 at 21:51

6 jul 2009

Bernard Madoff, “Bernie” voor zijn vrienden, heeft 150 jaar gevangenisstraf gekregen voor wat genoemd wordt de grootste zwendel aller tijden. $80 miljard zoek. De plaatselijke waakhonden van de Security and Exchange Commissions (SEC) waren eindelijk wakker geschrokken of ze hadden geen belangstelling meer voor telkens weer diezelfde worst, die hun eigen positie in gevaar dreigde te brengen. De eenzaam achtergebleven mevrouw Madoff hoeft gelukkig niet achter een schoteltje in het toilet bij Bloomingdale’s of SAKS te gaan zitten.

Van de door haar geëiste $80 miljoen heeft de aanstaande weduwe een gouden kluif van “slechts” $2 miljoen toegeworpen gekregen. Het recht heeft zijn loop gehad. De rommel is weer opgeruimd. Als het aan Wall Street ligt natuurlijk. Business as usual, net als bij de kredietcrisis. 
De schaamte bij de financiële elite is echter groot, heel groot. Het is dan ook een genante vertoning, zo geripped te zijn door nota bene, de alphaman in jouw eigen roedel der geldwolven. Schaamte wedijvert met woede om deze “onbeschrijfelijke, afschuwelijke misdaad”! Heel begrijpelijk, dat gevoel. Er is niets erger voor het opgeblazen ego van een beursbengel dan te worden genaaid door een zo mogelijk nog grotere ego en vooral een nog gewetenlozere oplichter.

Meedogenloos misbruik hoor je te maken van de sukkels, die in het zweet huns aanschijns moeten werken voor hun hongerloon en niet van elkaar. Kom nou! Dit is ongehoord. De vernedering is te groot. De meeste gedupeerden houden zich dan ook angstvallig stil, uitzonderingen daar gelaten. 
En klant worden van Madoff was heus niet zo eenvoudig. Er waren strikte regels en voorwaarden. Natuurlijk in de eerste plaats, dat je “erbij hoorde”, bij die superrijken, bij die club van de grootste Wall Street oplichters en uitbuiters. Anders kwam je al niet eens in aanmerking. Het was een hele eer, meneer, als je je geld, in grote hoeveelheden uiteraard, mocht onderbrengen bij Bernie. Als je daar eenmaal “bij hoorde”, dan zat je geramd. Megawinsten, gegarandeerd! Eén voorwaarde: geen pottenkijkers, geen kritische vragen. Blind vertrouwen. En niemand had argwaan. Kom op, het is Bernie! Je weet wel, die joodse jongen die het van strandwacht tot hoofd van de NASDAQ had geschopt. ‘The American Dream’ in levende lijve. Bernie, de filantroop; Bernie die met zijn geld illegale nederzettingen in Palestina financierde; Bernie die de zionistische lobby AIPAC met miljoenen stiekte; Bernie, die propaganda maakte voor een preventieve aanval op die verrotte mullahs in Teheran. Die Bernie!

En bekrompen was onze Bernie niet. Nee hoor. Iedereen, die aan de voorwaarden voldeed, mocht meedoen. Je hoefde niet joods te zijn en ook geen familie, niet eens een oude vriend. Madoff maakte geen onderscheid. Niemands geld stinkt, was zijn stelregel. Daar kwamen ze bij onze eigen Fortis ook achter, toen er plotseling een paar miljard verdwenen bleken te zijn. Benieuwd wie daar nu weer voor moet opdraaien. En bij de Maag, Lever & Darm Stichting: voor twee ton de boot in! Een van de gedupeerden van “vriend” Madoff vroeg zich in “Een Vandaag” wanhopig af: “Wanneer is onze straf voorbij? Dit hebben we niet verdiend!” Inderdaad: ze dachten slim te zijn en gemakkelijk veel geld te verdienen zonder er ook maar een spat arbeid voor te verrichten. Gewoon geld maken met geld. Laat die sukkels in die achterlijke landen er maar voor werken. Zo gaat het al eeuwen goed toch. Wat nou immoreel? Wat nou verwerpelijk? Ach, die kinderen in de sweat shops in India en Pakistan, die uitgebuite arbeiders, overal ter wereld, in de mijnen en de gezondheid verwoestende fabrieken, die onderbetaalde boeren in Latijns Amerika en Afrika. Domkoppen zijn het. Allemaal. Wat klagen die “natives’ nou, ze hebben tenminste werk en een inkomen! Nee, dan wij!
Wij hebben het pas zwaar! Daar gaat ons pensioen! Weg ons buitenhuis, onze derde auto, onze boot! En wat moet er terecht komen van onze maîtresses, in de door ons betaalde appartementjes? Weer zoveel werkelozen erbij! 
Ach heren, sta ons toe, dat wij met enigszins geamuseerde blik kijken naar uw oprecht verdriet en toch niet echt ontroerd raken. In zijn lied “Mad Dogs and Englishmen” beschrijft Noel Coward op de zijn bekende ironische toon, hoe in het vooroorlogse Britse imperium, “waar de zon nooit onderging”, alleen dolle honden en de Engelsen zelf zich op het heetst van de dag op straat wagen, hoofdschuddend gade geslagen door de “natives”, van India tot Argentinië. 
“It seems such a shame that when the English claim the earth 
That they give rise to such hilarity and mirth”. 
En zo is het nu ook voor Madoff en zijn Fellowmen. Wie niet luistert naar de wetten van de medemenselijkheid loopt het risico vroeger of later de prijs te betalen.
Wanneer de tijd rijp is, komen hebzucht en hoogmoed voor de val. Als dan een voor een hun koppen rollen, zeggen de echte slachtoffers slechts: “Hopla!” 
$80 miljard verkwanseld, denk je eens in, ontstolen uit al die miljoenen werkende handen. De verantwoordelijken, de Madoffs & Fellowmen, zijn moreel schuldig aan de dood van ieder kind dat sterft door de honger, van iedere vader, die voor zijn 40ste sterft van uitputting en ondervoeding, van iedere moeder, die sterft in het kraambed door het ontbreken van elementaire gezondheidszorg. Dat zijn de echte slachtoffers van het moordenaarssysteem, dat de “grootste zwendel tot nu toe” mogelijk heeft gemaakt. De grootste zwendel tot op dit moment, tot de volgende, nog grotere wordt ontmaskerd, want de echte boeven lopen nog steeds vrij rond.