Obama’s eerste keer

5 augustus 2009 at 22:00

5 aug 2009

Voor alles is een eerste keer. Dat geldt voor ieder mens en dus ook voor de president van de VS, Obama. En dan gaat het nu even niet om de eerste schooldag, de eerste zoen, de geboorte van het eerste kind of een ander hoogtepunt in een normaal mensenleven. Nee, hier gaat het om zaken, die de gemiddelde mens goddank bespaard blijven en slechts aan weinigen zijn voorbehouden. Hier gaat het om laten we zeggen je eerste keer als pakweg oorlogsmisdadiger. 
Bij Obama is dat inmiddels gelukt door de honderden gemaakte burgerslachtoffers bij bombardementen in Afghanistan en Pakistan. 
Of om bijvoorbeeld je eerste keer als verrader van de democratie, waarvan je zegt een vurig verdediger te zijn. Bij Obama is dat de staatsgreep in achtertuin Honduras. 
Daar was je eerste keer als verrader van je Palestijnse “moslimbroeders”, zoals bij je Cairo-toespraak van afgelopen 4 juni. En tenslotte, heel pijnlijk, je eerste keer als verrader van je eigen Afrikaanse broeders en zusters.

Want Obama, hoe pijnlijk was niet je toespraak van 11 juni voor het Ghanese parlement in Accra? Hierin misbruikte je zonder blikken of blozen je Afrikaanse afkomst om de problemen, waarmee het hele continent al tientallen jaren kampt, af te schuiven op de Afrikanen zelf. Een standpunt, dat hier in Nederland zelfs niet eens meer door de meest reactionaire VVD’er serieus wordt aangehangen, een enkele uitzondering daar gelaten. 
Natuurlijk ontkende je niet, dat er in het verleden misdaden waren begaan, maar het lijden van vandaag de dag, dat is toch echt de schuld van de Afrikanen zelf en heeft heus niets te maken met de voortdurende agressie en uitbuiting door het Westen. Die liggen ver achter ons. Heel ver! 
“Yes, a colonial map that made little sense helped to breed conflict (…) but the West is not responsible for the destruction of the Zimbabwean economy over the last decade, or wars in which children are enlisted as combatants”, zei je.

Maar is dat nu wel echt zo, meneer Obama? Is het Westen niet toch een klein beetje medeschuldig aan de corruptie en de autoritaire regimes, die, volgens u, de wortels van het kwaad zijn? Of aan de gruwelijke oorlogen, waarin kinderen misbruikt worden als soldaten en voor de rest van hun leven verminkt zijn met trauma’s en ongeneesbare schuldgevoelens? En dan hoeven we echt niet helemaal terug te gaan naar de slaventijd of naar de tijd, dat Afrika werd opgedeeld in gemakkelijke, hapklare brokken, zonder dat de in de loop der eeuwen gegroeide natuurlijke grenzen van volken, stammen en talen gerespecteerd werden. 
Inderdaad, hier werden de kiemen gelegd voor de grote conflicten van de 20ste en de 21ste eeuw. En daar heeft geen enkele Afrikaan inspraak in gehad. Net zo min als in het leegplunderen van het continent. Behalve een paar corrupte, omgekochte leiders en geslepen zakenlieden heeft niemand van de Afrikanen daar profijt van gehad. Integendeel.

En nu recentelijk, bij de laatste G8-top in L’Aquila, komen de westerse rijke industrielanden, die blijkbaar astronomische bedragen weg te geven hebben aan corrupte bankiers ($23,7 triljard in de VS alleen al!!) met een vage toezegging van $20,– miljard steun voor de bevolking van heel Afrika. Dat is het astronomische bedrag van $ 7,42 per Afrikaan per jaar. Als ze dat al krijgen, want hoewel beloftes schuld maken, worden ze maar al te vaak niet ingelost. Zoals na een vorige G8-top (Gleneagles 2005).
Tussen 1990 en 2003 hebben de Afrikaanse landen $540,– miljard aan leningen ontvangen van o.a. de Wereldbank en het IMF en $580,– miljard terugbetaald, met een restschuld van $330,– miljard! Dat is nog eens lucratieve hulp! Lucratief ja, voor de “hulp”gevers, maar een strop om de nek voor de “hulp”ontvangers. 
In veel Afrikaanse landen wordt per hoofd van de bevolking meer uitgegeven aan het terugbetalen van leningen, dan aan gezondheidszorg. In landen als Congo en Angola is die verhouding ongeveer 1 op 4. Per jaar sterven er gemiddeld zo’n 11 miljoen kinderen aan ondervoeding, gebrek aan water en gezondheidszorg. 
En dan komen die leningen ook nog met voorwaarden.

Voorwaarden, die desastreus zijn voor de toch al arme bevolking, zoals gedwongen privatisering van water en gezondheidszorg, van transport en andere openbare diensten. 
Dat allemaal voor de heilige, vrije markt. Voor het voordeel van de westerse multinationals, die deze bedrijven voor een appel en ei opkopen. 
Een andere voorwaarde is het gedwongen opheffen van importbeperkingen voor westerse producten, terwijl diezelfde westerse landen hun eigen landbouw en veeteelt blijven subsidiëren. Hierdoor is er van een eerlijke concurrentie totaal geen sprake. Wat nou, marktwerking? Iedere koe in de EU ontvangt per dag $ 2,– subsidie. Dat is tweemaal zoveel als 1,2 miljard mensen op deze aardbol als loon ontvangen. 
In verschillende Afrikaanse landen, zoals Ghana, is het uit het westen geïmporteerde voedsel goedkoper dan het lokaal geproduceerde voedsel.

Landbouwbedrijven gaan failliet, kippenfokkerijen en andere boerenbedrijven sluiten de deuren. Dit is geen eerlijke concurrentie. Dit is geplande massamoord. 
Op die manier wordt Afrika systematisch nog meer afhankelijk gemaakt van het Westen en overgeleverd aan de grillen van de markt, die in handen is van een groep gewetenloze, op winstbeluste geldwolven. Afrika is sinds de slaventijd een rijke bron van inkomsten geweest. De Europese landen en later de VS hebben zich niet op Afrika gestort, omdat het zo arm was. Nee, natuurlijk niet! Er was en er is ontzettend veel te halen, voor een belachelijk lage prijs. 
Eerst waren het de slaven, toen de natuurlijke rijkdommen (diamanten, goud, zilver, olie, noem maar op) en nu zijn het de leningen!

De vraag is hier: wie helpt er nu eigenlijk wie? 
In dat licht is het begrijpelijk, dat de toespraak van Obama in Afrika met weinig enthousiasme werd ontvangen. Eigen schuld? Die toespraak was niet alleen de eerste keer dat je verraad pleegde aan je zwarte broeders en zusters, maar ook het zoveelste verraad aan je belofte, dat het allemaal anders zou gaan worden. “Change!” was het toch? 

Mijn beste Obama, met deze toespraak heb je wederom bewezen de sprekende pop van Wall Street te zijn. 
Er zullen helaas nog veel van dit soort eerste keren volgen. Maar, er is altijd een uitweg. 
Ook voor aftreden bestaat er tenslotte een eerste keer…