Oktober

14 september 2009 at 09:43

Jammer, dat Tates niet zo welbespraakt was en misschien nog wel ‘jammerder’, dat hij als chauffeur niet in de schaduw kon staan van de racefanaat Bernhard von Lippe. Onschuldige omstanders meesleuren in je val is natuurlijk not done en met stamelen, dat WA een fascist is, heeft nog nooit iemand de PC Hooftprijs verworven.

Een gevolg van zijn mislukte aanslag is wel, dat de beveiliging op de derde dinsdag van september wordt opgevoerd tot oorlogssterkte. Dit in de merkwaardige veronderstelling, dat Tates 2 met een dit keer zwaar gepantserde Suzuki (very) Swift de gouden koets gaat rammen, wanneer de Van Amsbergjes, vermomd als onze vorstin en aanhang, zich verwaardigen de toejuichingen in ontvangst te nemen van de restanten der slaafse oranje-adepten.

Dat doet me nou toch verdorie denken aan de aanslagen op het World Trade Centre, zo’n 8 jaar geleden, toen onze stoere AIVD-hopmannen en akela’s net zo zorgzaam over ons waakten. Ze lieten zich dit kansje, wellicht ook mee te tellen in de grote wereld van terroristische bedreigingen, mooi niet ontnemen. Dus ons eigen WTC’tje moest onmiddellijk en wel driedubbel beschermd worden.

Trouwens, je hebt in dit land beduidend meer kans tegen een politiekogel aan te lopen dan het slachtoffer te worden van een terroristische aanslag. De zekerste methode om in Nederland door een kogel geveld te worden is je in een feestende menigte te begeven, zoals we onlangs nog mochten meemaken in Hoek van Holland.

Al dat gedoe met extra beveiligingsmaatregelen en over mogelijke aanslagen is natuurlijk bedoeld om af te leiden van de zaken, waar het werkelijk omgaat: het wangedrag van onze royals. Maar wij laten ons geen zand in de ogen strooien.

De vraag is: hoeveel schandalen kan ons koningshuis zich nog veroorloven, voordat de oranjeschellen van de ogen vallen bij de laatste die-hardfans? Benieuwd trouwens hoeveel van hen zich de kans op een martelaarschap voor vorst en vaderland dinsdag niet laten ontnemen en heldhaftig hun leven in de waagschaal stellen door langs de kant van de weg te gaan staan juichen. Sterven voor de ogen van de geliefde vorstin. Dat moet toch wel de ultieme climax zijn in een verder armoedig bestaan van mokken verzamelen met de afbeeldingen van corpulente kleuters en het uitspellen van wezenloze artikelen in de roddelpers.

 

Na WA met zijn dubieuze vastgoedoperaties in Mozambique, is het nu opnieuw de beurt aan tante Christina. Belastingontduiking, postadresje op Paleis Noordeinde en ander ongewenst gedrag. Hebberigheid en zelfzucht ten top en dat in tijden van crisis, nu zo’n 30% van de bevolking niet eens meer kan pinnen om de dagelijkse boodschappen te betalen. En het einde van die crisis is nog lang niet in zicht.

Dit alles onder het hooghartige terzijde schuiven van de wensen van de Tweede Kamer, het hoogste orgaan in dit land. Althans formeel. De meerderheid van ons parlement zal zich ook deze keer wel weer met een fopspeen laten afschepen. Van het hebben van ruggengraat kun je het gemiddelde Tweede Kamerlid niet beschuldigen. De geschiedenis heeft dat in voldoende mate bewezen.

Terwijl de koninklijke graailust hún beker des overvloeds schaamteloos laat overstromen, raakt bij steeds meer ‘onderdanen’ de maat zo langzamerhand vol.

In het Rusland van 1917 hadden ze hier wel raad mee geweten. Winterpaleis, Werkpaleis. What’s in a name?

Hoewel…vreemde naam eigenlijk, ‘Werkpaleis”. Een paleis, waarin gewerkt wordt. Worden hiermee soms de kamermeisjes, de tuinlieden, de koks en dat soort mensen bedoeld? Want een beetje handtekeningen zetten, theeleuten met JP, je volgende vakantie plannen, dat kun je toch niet serieus als werken bestempelen. Maar ik zal wel ouderwets zijn.

In ieder geval ouderwets genoeg om me de beelden te herinneren van Eisensteins film ‘Oktober’. Een woedende menigte bestormt het Winterpaleis, het onderkomen van de aan hoogmoedwaanzin lijdende tsarenfamilie, de Romanovs, terwijl het arme Russische volk honger en kou lijdt in een zinloze, bloedige oorlog met het keizerlijke Duitsland. De Romanovs, dat waren toch verre verwanten van de Oranjes, als ik me goed herinner, net als trouwens de Duitse keizer.

 

Oktober. Dat komt hoe dan ook op de kalender na september, jaar na jaar na jaar…