Srebrenica: een wrang jubileum

18 juli 2020 at 12:39

De viering van 25 jaar Srebrenica is gelukkig achter de rug. Ziek en misselijk word je van de eenzijdigheid en met welk bevooroordeeld perspectief ons de geschiedenis wordt opgelepeld. Moslims zijn de slachtoffers in dit verhaal en dus onze vrienden. Dat kan niet anders, want de NAVO-maffia is tegen de Serviërs, hun vijand, dus dan blijft er geen keus. Serviërs, vriendjes van de een paar jaar eerder tot ontploffing gebrachte Sovjet-Unie, maar toch ook weer geen al te dikke vrienden, zijn de echte daders in dit conflict en ook de enigen. Hier, in West-Europa, zijn moslims de kwaaie pieren, de onbetrouwbaren, de terroristen. Daar, ver weg, zijn dat de socialisten, zelfs zo dat men zich liever achter de moordenaarsbenden van in dit geval moslimcommandant Nasar Oric schaart, hun wandaden blindelings verdedigt en toedekt, dan dat men bereid is om tot een genuanceerd en evenwichtig beeld te komen over wat zich tijdens de oorlog in Bosnië heeft afgespeeld.

Alsjeblieft zeg, doe me een genoegen, geen genuanceer, geen respect voor de feiten, geen complexe werkelijkheid. Dat sticht maar verwarring en daar doen we onze bevolking geen plezier mee. Alles wat riekt naar socialisme, vermeend of echt, is de vijand, de enige vijand en moet rucksichtslos uitgeroeid worden. Dat is de NAVO-doctrine. Als dan moslims ineens onze vriendjes zijn, helaas dat moet dan maar, het is niet anders. Eenvoud en duidelijkheid, daar streven we binnen het pact naar.

Gelukkig zijn er in iedere episode in de geschiedenis altijd stemmen en getuigenissen, die een tegenwicht bieden aan de schreeuwlelijken in de machtscentra en hun kritiekloze spreekbuizen. En soms komen die stemmen zelfs uit onverdachte hoek. Generaal Majoor b.d. Lewis MacKenzie is zo’n onverdachte bron. MacKenzie was in juli 1995 eerste commandant van de VN Vredestroepen in Serajevo. Niet bepaald een pro Servische deugniet, die we niet op zijn woord kunnen geloven, maar een soldaat van de oude stempel. Recht door zee en ‘no beating about the bush’.

Zijn verhaal vind je hier: https://www.theglobeandmail.com/opinion/the-real-story-behind- srebrenica/article737584/

Samengevat komt het erop neer, en McKenzie is niet de enige die dit verhaal zo vertelt, dat de Bosnische moslims zich eveneens aan moord en massaslachting op grote schaal hebben schuldig gemaakt, wat uiteindelijk leidde tot grootscheepse wraakactie door de Bosnische Serviërs. Van etnische zuivering is volgens McKenzie, hoe smakeloos hij deze discussie terecht ook noemt, al helemaal geen sprake. Hij redeneert dat ware dat wel het geval geweest ook vrouwen, kinderen en ouderen geslachtofferd zouden zijn en dat was ten ene male niet het geval. Die werden gescheiden van de mannen en afgevoerd naar veiliger oorden.

Onder die mannen hielden zich in de safehaven Srebrenica duizenden moslimstrijders schuil met door de regering Clinton, illegaal, verschafte wapens. Vanuit Srebrenica vielen ze talloze Servische dorpen aan, moordden de bevolking uit en vluchtten vervolgens terug in de veiligheid van de enclave. “These attacks reached a crescendo in 1994 and carried on into early 1995 after the Canadian infantry company that had been there for a year was replaced by a larger Dutch contingent”, aldus McKenzie.

Na de winter van 1995 werd het voor moslimcommandant Oric duidelijk dat het Bosnisch Servische leger het zat was en een aanval beraamde op Srebrenica om een einde te maken aan de aanvallen en moordpartijen van de moslimstrijders op hun volksgenoten. Die namen de benen, althans de grote jongens zoals Oric, en lieten Srebrenica onbeschermd achter, bewaakt door een clubje slecht bewapende Dutchbatters, die hun wapens ook nog eens niet mochten laden. De achtergebleven moslimbevolking, waaronder zich een groot aantal strijders schuilhielden werd aan haar lot overgelaten.

McKenzie zet serieuze vraagtekens bij het aantal slachtoffers. Als je de getallen kritisch bekijkt, kom je, volgens hem, bij lange niet tot 8.000 slachtoffers. Dat laat onverlet dat iedere slachtoffer er een te veel is, maar de NAVO is altijd al goed geweest in het overdrijven van de aantallen slachtoffers als het haar beter uitkomt.
Oric, bijgenaamd het moslimbeest, verscheen in 2003 voor het Joegoslavië tribunaal. Ondanks bewijzen dat hij verantwoordelijk was voor de dood van minstens net zo veel Bosnische Serviërs als dat er moslimmannen door de Serviërs waren vermoord, kwam hij er met een lichte straf van af en is hij inmiddels weer een vrij man. Zo werkt de onafhankelijke rechtspraak van het Joegoslavië tribunaal blijkbaar.

“Two wrongs never made a right, but those moments in history that shame us all because of our indifference should not be viewed in isolation without the context that created them”, is de terechte conclusie van McKenzie. En wie zijn wij om ons daar niet bij aan te sluiten. Tenzij je natuurlijk een reden hebt om de waarheid niet onder ogen te zien, zoals de heren en dames die in Den Haag de dienst uitmaakten en uitmaken. Huichelarij en geschiedvervalsing, het eeuwige liedje van wie de macht hebben.