Trump: redder van de arbeidersklasse?

19 januari 2017 at 11:09

Trump is een miljardair. Klopt. Niemand in de wereld ‘verdient’ zoveel geld. Zo hard en lang kun je niet werken. Dus anderen verdienen dat geld voor hem of het is met speculatie of andere immorele praktijken verkregen. Dat is kapitalistische uitbuiting. In een fatsoenlijke wereld zou zo iemand in de bak zitten. Klopt. Maar in zijn wereld, de Verenigde Staten, is dat (nog) niet zo.
Trump is een opgeblazen, onbehouwen kwast. Klopt. Maar of we hem daarmee met een armbeweging van tafel kunnen vegen als een idioot die de wereld zal laten ontploffen, gevaarlijker dan zijn even criminele voorgangers, valt nog te bezien. Die opgeklopte vrees komt uit de hoek van zijn opponenten: politieke tegenstanders met aanhang die hun verkiezingsnederlaag niet kunnen accepteren; de machtige geheime diensten, het militaire complex en de mainstream pers, die zich door Trump gedegradeerd ziet tot wat ze werkelijk zijn: loopjongens van de werkelijke heersers. Maar daarmee heeft Trump de verkiezingen nog niet ‘gestolen’, zoals ze ons al te graag willen doen geloven.

Trump is vooral gekozen om zijn belofte de werkgelegenheid te herstellen voor de Amerikaanse arbeidersklasse. Om banen te creëren, die ten goede komen aan de meer en meer verarmende arbeiders. Om zijn belofte het geknakte zelfvertrouwen van die klasse te herstellen. Loze beloftes? Zeer waarschijnlijk, maar ze gaan wel regelrecht in tegen wat de Amerikaanse financiële elite wil: arbeid nog meer exporteren naar lage lonen landen, middels allerlei duistere verdragen zoals TTIP die alleen haar, die fameuze 1% dus, ten goede komt.
En nu is het wonderlijke dat de zich links noemende ‘liberals’ zich tegen deze Trump keren, terwijl hij in wezen de klassenstrijd aangaat ten gunste van de arbeidende bevolking. Een miljardair als voorvechter van de arbeidersklasse, het is te zot voor woorden. Dat zou de taak van juist die ‘liberals’ moeten zijn, opkomen voor de economisch onderdrukten en minder bevoorrechten, maar nee hoor. Het tegendeel is waar, ze laten zich doodleuk gebruiken als de knechten van die 1% en ze hebben het niet eens door. Hun agenda beperkt zich tot allerlei mode-onderwerpen waaraan ze zich in politiek opzicht geen buil kunnen vallen zoals homo-rechten, transgenderrechten, dierenrechten en vrouwenrechten. En bij deze issues is de aartsconservatief Trump de verschrikkelijke vijand. Allemaal legitieme onderwerpen, maar marginaal als het gaat om het naakte bestaan in de vorm van werk, een dak boven je hoofd en goed onderwijs voor je kinderen. Of hij oprecht is of niet, feit is dat Trump dat heel goed begrepen heeft en er de verkiezingen mee heeft gewonnen. De ‘liberals’ roepen liever om de Barbas, die hen acht jaar oorlog heeft gebracht en een financiële crisis zonder weerga, maar daar hadden ze zelf geen last van en was ver van hun bed.

Natuurlijk zal Trump niet de werkelijke redder van de arbeidersklasse worden en zal hij wel net zo’n grote teleurstelling blijken te zijn als Obama. Zolang die 1% de eigenlijke macht heeft, zal er niets wezenlijks veranderen. Als het hen te gortig wordt staat er altijd wel een Lee Harvey Oswald klaar. Het is hoog tijd dat de ‘liberals’ in de VS (en in de rest van de kapitalistische wereld) zich daar eens serieus gaan bezig houden met de verouderde, verrotte fundamenten van het systeem. Maar dat zullen ze niet doen, ze hebben zelf een veel te groot belang bij de status quo.
We leven in een tijd dat de machthebbers erop uit zijn de burgerrechten en vrijheden van iedereen te beperken en aan banden te leggen. En hoewel ze het graag anders zien en zich daar vaak ook naar gedragen met hun betweterige arrogantie, hoort die intellectuele elite uiteindelijk natuurlijk ook gewoon bij die iedereen.

Amsterdam, 19 januari 2017