Wie met de Russen pokert, zet zichzelf schaakmat

7 december 2014 at 14:00

141207_petrodollarPolitici in de VS en de EU, kritiekloos nagepraat door het westerse journaille van de gevestigde pers, laten niet af te beweren dat de sancties tegen Rusland hun vruchten afwerpen. Ze wijzen op de dalende waarde van de Roebel en de voor Rusland funeste lage olieprijs om het spoedige einde van het tijdperk Putin aan te kondigen.

Groot was dan ook het afgrijzen toen Putin aankondigde het project ‘South Stream’, de in aanbouw zijnde pijplijn voor Russisch aardgas, met onmiddellijke ingang stil te leggen. Een onverwachte tegenzet van het Kremlin in het schaakspel van de wereldpolitiek, die in Brussel en Washington insloeg als een atoombom. Europa heeft, met zijn irrationele sancties, valse beschuldigingen, betweterige handelswijze en onmogelijke voorwaardes aan het project (onder andere dat de gasleiding eigendom van Europa zou moeten worden), zijn hand overspeeld en wordt zonder blikken of blozen vervangen door een nieuwe afnemer: Turkije. Om succesvol zaken te doen, is geld niet het enige ruilmiddel.

Of de nauwere banden met Turkije op zich zo’n wijze zet is, zal de toekomst uit moeten wijzen. Met name wat Syrië betreft zitten de twee landen niet bepaald op een lijn. En opportunistische keuzes worden altijd afgestraft, zo leert de geschiedenis. Maar geen enkel regime is voor de eeuwigheid, ook het Turkse van Erdogan niet. Een zekerheid is, dat Turkije aan het Russische gas ‘verslaaft’ en daarmee in Moskou’s greep komt.
Wat de zich steeds verder ontwikkelende anti-Europese gevoelens betreft zitten de twee landen wel op een lijn. En verder: geld stinkt niet, of het nu Turkse Dinars zijn of Euro’s, zolang ze inwisselbaar zijn voor Chinese Yuans, is het Putin om het even. Liever had Moskou ook die Euro’s erbij, maar als het allemaal zo moeilijk is, zoeken ze het maar uit..

Rusland zet met deze manoeuvre Europa als afnemer van Russisch gas in een klap buitenspel en richt zich verder op handelscontacten in andere richtingen op de aardbol. Als gevolg hiervan verliezen ook een aantal Europese landen een belangrijke bron van inkomsten als doorvoerland van Russisch gas. ‘Boontje komt om zijn loontje’ en verder voor de Russische schatkist geen centje pijn, is de conclusie achter de ramen van het Rode Plein. Voor de zachte onderbuik van de EU, met name Bulgarije, Roemenië, Griekenland en Italië is deze ontwikkeling funest. Het verzet in deze landen tegen de kortzichtige Brusselse politiek, gedicteerd uit Washington en Berlijn, zal steeds verder toenemen, omdat geplande inkomsten uit de doorvoer van het gas uitblijven en het benodigde gas tegen een aanzienlijke hogere prijs van elders moet gaan komen. In het Kremlin weten ze donders goed, dat er weinig reële alternatieven zijn voor het Russische aardgas. De VS houden de vijandschap met Iran in stand mede om te voorkomen dat Iraans aardgas zijn weg naar Europa vindt. Het is een kwestie van tijd eer de Zuid- en Oost-Europese pootjes gaan hangen en dan is de Russische gasprijs waarschijnlijk flink gestegen. Het gastransport zal dan ophouden bij de grens, zo heeft Moskou besloten. Voor verdere distributie zijn de landen zelf verantwoordelijk, wat een enorme investering aan infrastructuur vergt.
We hebben hier dus te maken met een staaltje politieke verdwazing van Brussel die haar weerga niet kent en dat alles om de VS te plezieren. Dat de eigen bevolking daaronder zal lijden, kan het EU-politbureau in Brussel blijkbaar niet echt boeien.

Een tweede, misschien nog wel heter hangijzer, is het voornemen van Moskou om de Petrodollar te verlaten voor een andere geldeenheid. Onderhandelingen tussen de BRIC-landen Brazilië, Rusland, India en China zijn volop in gang. Het wachten is op de persconferentie, waarin deze stap kort en zakelijk wordt aangekondigd. De reacties zullen nog furieuzer zijn dan bij het afblazen van het ‘South Stream’ project.
Het einde van de petrodollar zou namelijk vrijwel zeker de doodssteek betekenen voor de economische hegemonie van de VS en de wankelende EU in zijn val mee sleuren.
Met landen die in het verleden eenzelfde voornemen koesterden is het slecht afgelopen. Saddam Hoessein wilde begin deze eeuw overstappen op de Euro met als gevolg dat het hele land nu in puin ligt met miljoenen doden en een onvoorstelbare materiele schade en een voor generaties getraumatiseerde bevolking tot gevolg. Hetzelfde geldt voor het Libië van Ghadaffi, die een hele nieuwe munteenheid, de gouddinar, in het leven wilde roepen ter vervanging van de Petrodollar. De fatale afloop voor Ghaddafi persoonlijk en Libië als eenheidsstaat is genoegzaam bekend. Uit de rokende puinhopen van Libië is ISIS geboren en de aanval op de enige nog resterende seculiere staat in het Midden Oosten, Syrië.

Om Rusland van zijn voornemen af te houden is de demonisering van Putin als propagandawapen ingezet, zelfs inmiddels zo heftig dat een nieuwe wereldoorlog dreigt. Het regime in Washington is er blijkbaar alles aangelegen om de status quo te handhaven, zelfs al zou dat een nieuwe wereldoorlog betekenen, met alle verschrikkingen van dien. Een onderdeel van deze demonisering is de coup in Ukraine, waarbij de beleidsmakers in Washington er niet voor schroomden de ratten van het sluimerende fascisme uit de riolen te lokken.

Het politbureau in Brussel zou er wijzer aan doen deze rampzalige koers te verlaten en Rusland te zien voor wat het zich de afgelopen 20 jaar betoond heeft: een betrouwbare handelspartner, die bereid is zaken te doen op basis van wederzijds respect en voordeel.
Slik die bittere pil en bespaar de wereld een zekere ondergang. Zo groot kunnen jullie Brusselse ego’s toch niet zijn?