Wilders versus Cohen

14 maart 2010 at 10:43

“Wilders is geen racist, en ook geen fascist. Hij is goed voor Nederland”, meent mevrouw Ayaan Hirsi Ali in het NRC/Handelsblad van zaterdag 13 maart 2010. Dit citaat zegt veel over het intellectuele niveau en het analytische vermogen van deze politieke hoogvlieger. Zelfs werkgeversvoorzitter en Ali’s partijgenoot Wientjes, vertegenwoordiger van een organisatie, die over het algemeen uitsluitend het belang van de eigen achterban in het oog houdt, heeft een andere mening.

Het is en blijft natuurlijk ‘verbazingwekkend’, dat lui met dit soort op oppervlakkige flut analyses en op persoonlijke frustraties gebaseerde opinies voortdurend een platform weten te vinden in onze kwaliteitsmedia. Net zoals trouwens dat sommige politici het NOS radiojournaal weten te halen, met het ‘nieuws’, dat ze niet in staat zullen zijn iets te doen. Zo werden we afgelopen woensdag in het nieuws van een uur, minstens drie minuten lang getrakteerd op een gratis door de NOS verzorgde reclamespot voor de PVV, compleet met interview. Uitgebreid werd bericht hoe spijtig het wel niet was, dat de stormleider van die PVV, de wegens racisme vervolgde voormalige verzekeringsagent met filmambities, de heer G.Wilders, niet in staat zou zijn voor de aanstaande Kamerverkiezingen van 9 juni, deel twee van het filmische meesterwerk Fitna aan de wereld te vertonen. Als we in de toekomst het nieuws gaan vullen met alles wat politici, kunstenaars of gewone stervelingen allemaal vóór een bepaald moment niet zullen kunnen doen, dan blijft er geen tijd meer over voor de reguliere propaganda-uitzendingen van de politieke partijen.

Of het moet zo zijn, dat niet iedereen voor de radionieuwsdienst gelijk is en dat wij ‘simpele zielen’ nooit het nieuws zullen halen als we, om een voorbeeld te geven, op een zekere dag na 9 juni 2010, geen kopje thee meer met onze buren kunnen drinken, wat we wel van plan waren, omdat ze net toevallig in vrachtwagens worden afgevoerd om vervolgens per goederentrein met onbekende bestemming te vertrekken. Dat is natuurlijk geen nieuws. Dat is fictie.

In de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw, toen de voormalige huisjesschilder met kunstschildersambities de heer A.Hitler in Duitsland de scepter zwaaide, waren dergelijke gebeurtenissen voor de toen gelijkgeschakelde Telegraaf ook geen nieuws, maar – en dat is het verschil met nu – ze waren zeker geen fictie.

De in doodsnood verkerende sociaaldemocratie is deze week met een geniale tegenzet gekomen tegen de onafwendbaar lijkende ondergang. De sympathieke vaderfiguur Cohen neemt het leiderschap over van boekhouder en in de PvdA verdwaalde liberaal Bos. ‘Vadertje Cohen’ in de maak. En wie schetst de verbazing bij vooruitstrevend Nederland, dat Cohen zich ogenblikkelijk en zonder aarzelen uitspreekt voor een zo progressief mogelijke coalitie. Nu maar hopen, dat Cohen zich niet laat terugfluiten door de reactionaire fractie in de PvdA.

Of de SP met het naar voren schuiven van Roemer, die de gemoedelijke uitstraling heeft van een vrolijke prins carnaval, als opvolger van Kant, net zo’n slag geslagen heeft, blijft te bezien.

In sommige kringen van wetenschappers en opiniemakers is het absoluut ‘not done’ om de huidige situatie te vergelijken met wat er zich vroeger in ons deel van de wereld heeft afgespeeld. We mochten per ongeluk eens iets leren van de geschiedenis, lijkt het motto. Misschien dat sommigen in de PvdA wel van de geschiedenis geleerd hebben en zich er bewust zijn hoe het in de jaren dertig in Duitsland is afgelopen toen de sociaal democraten en de communisten elkaar de tent uitvochten. De Nazi-partij van de heer A.Hitler ging er toen als lachende derde met de verkiezingswinst vandoor, met alle catastrofale gevolgen van dien.

Als de geschiedenis zich herhaalt, is dat meestal als een farce, is een wijsheid uit de wereld der historici. Als iemand dat aan het bewijzen is, is het wel voormalige verzekeringsagent Wilders met zijn club van onbeschofte vlerken. De vergelijking met de brutale straathondenclub van Hitler en zijn trawanten is, hoe karikaturaal ook, treffend, compleet met minne mannetjes die met hun rechterarm omhoog staan te brallen, zoals laatst in Londen.

Jammer blijft het, dat Cohen tot een partij behoort, die het vervangen van de huidige, op de liberale vrije markt gegrondveste maatschappij door een op waarlijk socialistische grondslag gebaseerde economisch organisatiemodel, reeds lang geleden heeft afgezworen. Want die is nou juist de oorzaak van het onze samenleving verziekende kwaad. Maar het is nooit te laat om op dwalingen terug te komen. De uiteindelijke consequentie is immers dat, net als bij de katholieke kerk op dit moment in verhevigde vorm het geval is, ook de sociaal democratie een zeker einde tegemoet gaat, als dat niet gebeurt.

De loop der geschiedenis der mensheid kan tijdelijk vertraagd worden of marginaal omgebogen, maar zal, net zoals water het laagste punt zoekt, de onvermijdelijke richting uitgaan naar een systeem van economische en maatschappelijke gelijkheid of een roemloze en pijnlijke ondergang vinden. Aan ons de keuze. Hopelijk wordt dat dan de juiste. Dat is pas goed voor Nederland.